Behind the scenes,  Madeline de stoffenmadam

Een moeilijke beslissing.

Het afgelopen weekend namen wij een drastische beslissing. Eentje waar heel wat tranen en twijfels aan vooraf gingen. Maar soms moet je naar je lichaam luisteren en jezelf een spiegel voorhouden. You win some, you lose some, helaas. 

Het artikel in Het Laatste Nieuws, was, zo zwart op wit, heel erg confronterend. Vijf jaar al, werk ik, zeven op zeven, aan Madeline de stoffenmadam. En ik doe dat met hart en ziel. Met heel veel enthousiasme en liefde voor mijn klanten en mijn stofjes. 

Maar dat harde werk, die 4 à 5 uurtjes slaap per nacht, dat eist zijn tol. Mijn gezondheid wil niet (altijd) meer mee. Het afgelopen jaar werkten we met z’n drieën meer dan voltijds in onze winkels in Steenokkerzeel, Lier en de webshop. Geen tijd om zelf veel te naaien, geen tijd om verlof te nemen, geen tijd om eens ziek te zijn. En vooral: geen tijd om eens naar een voetbalmatch van de jongens te gaan kijken, of ’s avonds een gezelschapspelletje te spelen. Geen tijd om met Charlotte eens te gaan shoppen in het weekend. Geen tijd om iets leuks te doen met de kleinkinderen. Geen tijd voor de hubby en mij. Niet steeds tijd om bestellingen tijdig te plaatsen, of administratie te doen, geen tijd voor ontspanning. Geen tijd, geen tijd, geen tijd. Nooit tijd. 

Vijf jaar al, en de kinderen worden groter. Ik heb al zoveel moeten missen. Vijf jaar die nooit meer terugkomen. De afgelopen weken waren “kak”, want ik voelde dat het zo niet langer kon. Dat er iets moest veranderen. Maar ik wil niet opgeven, ik wil doorgaan en liefst dag en nacht. Ik wil graag 48 uren in een dag, en een 10-dagen week. En nooit moeten slapen. Maar zo werkt het niet. De ruzies thuis, omdat ik op de tippen van mijn tenen loop, altijd werk en verwacht dat het thuisfront zich maar aanpast aan mijn wilde plannen. Oh ja, ik durf dat eerlijk zeggen. Het moet niet makkelijk zijn om met mij samen te leven. Maar saai wordt het nooit! 😉 

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is, dat wij, met tranen in de ogen en met spijt in het hart, onze winkel in Steenokkerzeel sluiten. Mijn team raakt opgebrand, ik raak opgebrand. Marge voor extra personeel is er niet, dan zijn de opties op hé. 

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik het dagelijks contact in de winkel zo hard mis. Het van hot naar her hollen, zorgen dat nieuwe stoffen ingeboekt raken, de administratie, de planning, de logistiek, het maakt dat ik niet voldoende in de winkel sta. Ik mis jullie. En jullie mij, toch? 😉

Of we dan terugschroeven naar de Madeline van vijf jaar geleden? Nee hoor, wie mij kent, weet dat dat onmogelijk is. We zijn nog niet klaar, we gaan het alleen over een andere boeg gooien! En we willen werken vanuit één locatie, dat versterkt de teamgeest, dat verlaagt de vaste kosten, dat zorgt voor meer productiviteit. 

Die locatie blijft (voorlopig 😉 ) onze vertrouwde winkel in de Kantstraat in Lier. Vanaf februari zijn we daar 6 dagen op 7 open, dus ook op woensdagen! 

Lieve klanten van onze winkel in Steenokkerzeel, het spijt me. Want jullie zijn fantastisch. En de winkel is fantastisch, de locatie is top, de workshoppers zijn super aangenaam. Maar ik krijg het niet meer rond. Er komt heel wat bij kijken, en het lukt me niet meer. We laten jullie echter niet helemaal in de kou staan. 

Vanaf januari starten we met een TOTALE UITVERKOOP van de voorraad in Steenokkerzeel. Inclusief een groot deel van de inboedel. 

De winkel in Steenokkerzeel zal in januari enkel op woensdag, zaterdag en zondag open zijn. We hopen jullie daar nog, een laatste keer, massaal te mogen ontvangen. 

Vanaf februari starten we met “Madeline on Wheels”! Eén keer per maand komen we terug, we zoeken een locatie in de buurt van Steenokkerzeel, waar we één keer per maand op zondag een pop-up verkoop organiseren. 

We zoeken ook een afhaalpunt in de buurt voor webshop orders. En misschien, heel misschien blijven we ook workshops geven in de buurt van Steenokkerzeel. We verdwijnen dus niet helemaal, want we zien jullie graag. 

Soms moet je beslissingen durven nemen, of beslissingen terugdraaien. En je eigen beperkingen onder ogen durven zien. Ik ben moe, moe van te denken en te regelen, moe van nooit klaar te zijn. Gewoon moe. Ik wil graag nog heel lang verder draaien in deze fantastische naaiwereld, en zoals ik vandaag leef, tegen 200 per uur, houd ik dat geen jaren meer vol. 

Mijn verhaal, lieve mensen, met een knoop in mijn maag en tranen in mijn ogen, maar heel open en eerlijk. Want zelfstandige zijn, dat is niet makkelijk. Wat je denkt te zien, is niet altijd de realiteit. 

Veel liefs, 

Nancy

56 Reacties

  • Tessa

    Oh Nancy, wat moet dat moeilijk zijn voor jou! Maar goed dat je die beslissing hebt genomen want uw gezondheid en uw gezin komen eerst, zo kon je ook niet blijven doorgaan. Heel veel liefs en heel veel knuffels xxx

  • Isolde

    Ik vind het bijzonder jammer, maar tegelijkertijd begrijp ik het 100%. Ik hoop dat je met deze beslissing terug wat evenwicht vindt. Het is een prachtige winkel, met fantastische workshops, maar zo te lezen heb je je de juiste beslissing genomen, ik al is die nog zo pijnlijk…

  • Iris Donders

    Oh amai, dat vind ik nu zooo jammer! Wat was het gemakkelijk én fijn om na school snel even binnen te springen, of op zondag tijdens de markt. Maar ik snap je beslissing wel, als je tijd tekort hebt… tot in januari!

  • Inge

    Wat sterk van je!! Durven beslissingen nemen, hoe moeilijk ook, is geweldig moedig. En het is goed dat je naar je buikgevoel luistert, dat je influistert dat het zo niet verder kan. En hoe moeilijk en emotioneel deze beslissing nu ook is, je gaat er ook weer zoveel dingen voor in de plaats krijgen. In eerste instantie tijd en ruimte voor jezelf en de mensen die je lief zijn. En laat dát nu net het allerbelangrijkste zijn!!! En ik blijf sowieso fan van jou en je prachtige webshop. Groetjes uit Genk.

  • Ittepetite

    OMG Nancy, de tranen springen in mijn ogen. Ik weet dat het echt heel moeilijk voor je is maar ik begrijp je. Er is zoveel meer in het leven en je kan de tijd idd niet terugdraaien. Familie en gezondheid komen altijd op de eerste plaats.
    Het eerste dat in me opkwam was, ik pak de winkel gewoon over. Het is een idee dat al langer in mijn hoofd speelt ondanks nul ervaring, nul kennis, nul budget. Ik wil al van kleins af aan een winkel en nu het naaien me zo geïnspireerd heeft lijkt me die richting wel iets.
    Ik spring deze week nog binnen, weet niet of je donderdag of vrijdag in Steenokkerzeel bent?

    Sowieso succes nog met alles in Lier en ja ik blijf daar workshoppen :).

    Tot snel!

    Britt

  • Ittepetite (Britt)

    OMG Nancy, de tranen springen in mijn ogen bij het lezen van je post. Maar ik begrijp je, familie en gezondheid komen op de eerste plaats, je kan idd de tijd niet terugdraaien. En Lier is zo ver nog niet hé 😉

    Hetgeen ook in me opkwam is ‘ik pak de winkel over’. Een zot idee, een kinderdroom maar nul ervaring, nul achtergrond, nul kennis en nul budget.

    Ik spring donderdag of vrijdag binnen in Steenokkerzeel, wanneer ben jij er?

    Groetjes en succes

    Britt

  • Chris Oorts

    Hoog tijd voor jezelf en je familie dat je deze moedige keuze maakte. Hopelijk komt er nu snel ruimte voor familytime en me-time. #respect!

  • Sanne De Weerdt

    Wat ben je MOEDIG! Moedig dat je jouw verhaal deelt, moedig dat je deze beslissing durft nemen, moedig dat je ooit als zelfstandige bent begonnen, moedig dat je al meteen alternatieven hebt, moedig om zoveel redenen!!!

  • Niki

    Groot gelijk, beter te minderen dan volledig te moeten stoppen omdat je ‘op’ bent. En je gezin blijft het allerbelangrijkste. Je stopt er niet mee, dat is ook belangrijk. Mooi dat je hulp & bepaalde beslissingen durft te nemen. Veel moed nog!

  • Birgit

    Ik vind het heel erg jammer, wat was ik blij om jouw winkel in Steenokkerzeel te zien verschijnen! Maar tegelijk heb ik enorm veel respect en begrip voor de moeilijke beslissing die je genomen hebt! Ik wens je veel succes in de toekomst! En blij dat je toch af en toe nog even zal terugkomen!

  • Elke

    Af en toe aan jezelf denken is zeker en vast ok en zelfs levensnoodzakelijk! Alle begrip voor! Wij blijven fan van de Stoffenmadam 🙂 Vele groetjes, Elke (trouwe klant in Lier)

  • Karen

    Oh Nancy, wat jammer om dit te lezen! Maar oh zo begrijpelijk! Jij alleen weet wat het beste is, jij alleen weet wanneer genoeg genoeg is.
    We gaan je in elk geval heel erg missen in onze regio!
    Maar zoals je schrijft, je verhaal is niet gedaan en gaat gewoon verder in je andere prachtige winkel.
    Ook wij vinden onze weg wel terug, hetzij via de webshop of een uitstapje naar Lier!
    Tot gauw, want ik kom zeker nog eens langs. 😉

  • Tania

    Hoe spijtig , gister nog bij jullie geweest, maar zoals jezelf aangeeft, je gezin, familie,gezondheid komen op de eerste plaats ,kom zeker nog eens langs en we kunnen uitkijken naar de maandelijkse afspraak vele lieve knuffels , Tania uit Brussel ,take Care 😍

  • Elke

    Lieve, ferme, zotte Nancy, ik heb het privilege gehad om van dichtbij mee te maken wat een tof, warm team jullie zijn en hoeveel bergen werk jullie zo verzetten elke dag. Elke dag met de glimlach, elke dag met liefde voor jullie klanten en elke dag met evenveel goesting… Natuurlijk is het maar normaal dat jouw gezin hier ook mag van genieten en daarvoor rij ik met veel plezier eens naar Lier i.p.v. Steenokkerzeel! Bedankt voor de ervaring die ik bij jullie mocht opdoen, bedankt voor al die mooie stofjes en bedankt voor al de rest en nog veel meer! En het feit dat je dit opgeeft voor je gezin, maakt je nog een meer fantastische mama dan je al bent 😘X Elke

  • Sonia

    Spijtig , ik kwam niet zo dikwijls maar vond het leuk een stoffenwinkel in de omgeving te hebben . Ben enkele keren in Vilvoorde geweest en ook op zondag in steenokkerzeel. Heb verleden week nog iemand naar jouw winkel gestuurd om stof te kopen ,wat ze dàn ook gedaan heeft( ballerinastof😊) moet ik haar nu zeggen dat de winkel sluit.
    Ik wens je in ieder geval veel geluk met hetgeen je wilt voort doen , en zorg vooral voor je gezondheid, je krijgt er maar 1😁. Spring of wel eens binnen.

  • Lief Perdieus

    Dag Nancy,
    Wat een moedige blog om dit te durven schrijven
    Wat een moedige beslissing
    Wat een moeilijke beslissing…
    Ik kom inderdaad al eens in Lier… ik heb geluk… Maar de beslissing om te kiezen voor wie je graag ziet, is ALTIJD de juiste beslissing : omdat je ze met liefde kiest.
    Ik ken je niet goed : enkel bijmij afgeven van mijn kerstversiering voor het Berrefonds… en toch was ik onmiddellijk “thuis” (dat merkte je wel aan mijn emotionele uitleg).
    Ik voel dat ik met een gepassioneerde dame te maken heb. Iemand die de moed heeft om beslissingen te nemen.
    Weet : bij elke deur die je sluit, gaat een nieuwe open
    Veel liefs, Lief

  • Davina

    Wat een moeilijke beslissing moet dat geweest zijn voor jou, Nancy! Tonnen respect voor deze beslissing! <3 En wie weet komt er dan in 2019 nog es ergens een gaatje om mee op naaiweekend te gaan, toch? 🙂

  • Wendy smets

    Oooh Nancy, wat moet dit een moeilijke en zware beslissing geweest zijn!! Maar inderdaad, kinderen groeien zo snel, je mist zoveel, dus een heel begrijpelijke beslissing. Ik vroeg me eigenlijk al af, als ik al je verhalen en nieuwe plannen zag voorbijkomen, waar haalt ze in godsnaam al die tijd en energie?? Hoedje af dat je dit al zolang volhoudt en ook chapeau voor iedereen om je heen die je gesteund heeft. Ik hoop dat je nu tussendoor dubbel zo hard kan genieten van je welverdiende qualitytime met al die je dierbaar zijn.
    Proficiat ook dat je deze beslissing durft te nemen voor je jezelf helemaal voorbijrent. Dikke knuffel, Wendy

  • Maison Mouton

    Lieve Nancy! Ook al is dit een moeilijke beslissing met tijdbtijd gaat dit je beste beslissing ooit zijn. Soms moet je nbeetje loslaten om Er nadien sterker terug uit te komen. Lieve knuffel voor jou , je gezin en je fantastisch team 😘

  • Marie Marleen Van Hecke

    LIeve Nancy, Voel je absoluut niet schuldig en probeer die knoop in je maag maar vlug kwijt te geraken! Teveel is teveel, en je familie en gezin moet op de eerste plaats komen. Trouwens op den duur zou je echt wel ziek worden door teveel inzet en te weinig rust, en dan sta je nog verder van huis want dan lijdt je gezin er ook onder. Ook wij jouw klanten laten jou niet in de steek (ik alvast de webshop niet want ik woon nu wel tè ver om naar de bakstenenwinkel te komen) want we waarderen jouw werk en mooie en goede service. Maar wat de rest betreft….niet teveel denken maar ook eens genieten van je kinderen, het gaat zo vlug…..! Dikke knuffel en moed houden x

  • Leentje

    Moedige beslissing, Nancy! Moeilijk om een evenwicht te vinden tussen je droom en je gezin. Je mag trots zijn op wat je in die vijf jaar verwezenlijkt hebt! Veel succes met de nieuwe plannen, en ik blijf in Lier komen ze!

  • Kirsten #theflawsomemom

    Wat jammer! Maar familie en je gezondheid zijn nu eenmaal zo kostbaar, dat moet je koesteren. Heel veel succes en plezier met de nieuwe ideeën en geniet van de kostbare tijd die je nu wint. Het is je gegund!

  • Rita

    😪 zo jammer maar heel dappere beslissing. Kinderen worden inderdaad veel te snel groot en er zijn momenten die je volop moet kunnen beleven. Familie én gezondheid móeten altijd op de eerste plaats komen. Ik wens je nog veel succes in de toekomst en zeker nog eens tot binnenkort. Liefs. Rita

  • Chris De Backere

    Oooh, wat vind ik dit jammer! Ik had je winkel pas in september ontdekt, ik vind het er heel fijn, licht, ruim, overzichtelijk, met alle accessoires, vriendelijke bediening, goede raad… ik begrijp natuurlijk helemaal hoe zwaar het is om die twee winkels, de webshop, de workshops… te runnen, dan nog in combinatie met een groot gezin. Ik werk zelf al even als zelfstandige, weliswaar in bijberoep, maar ik snap hoe je de grenzen steeds verlegt (ook als je in loondienst werkt, gebeurt dit trouwens maar al te vaak), tot er voor jezelf en vaak ook je naaste familieleden geen tijd meer over blijft. We zullen naar Lier moeten afzakken… ik woon in Leuven, dat is dus al een eindje verder dan vanuit Steenokkerzeel (waar ik soms voorbij kom na een opdracht en snel even binnen sprong). Succes verder, respect voor je beslissing. Ik probeer in januari toch nog eens binnen te springen, of op zondagse uitstap naar de pop-up-shop. Ook al lijkt me dat ook een hele organisatie voor jou!!! Please, blijf ons op de hoogte houden:-)
    Chris

  • Elke Smits

    Ik vroeg me al af waar jij die energie en tijd vandaan bleef halen en dan ook nog altijd vol enthousiasme in de winkel stond.
    Het zal nu eventjes pijn doen, maar je gaat er zo veel voor terug krijgen! Liefs, Elke

  • Liesbet

    Zo’n moeilijke, maar moedige beslissing! En heel herkenbaar!
    Anderhalf jaar geleden stond mijn huwelijk op springen, zat ik er helemaal onderdoor en toch bleef ik gaan. De beslissing om mijn zelfstandige praktijk, na 7 jaar ploeteren, stop te zetten was hard, maar het heeft mijn huwelijk, mijn gezin en mijn gezondheid gered. En ja, het deed pijn en nu nog altijd een beetje. Maar het meeste spijt heb ik dat ik die beslissing niet veel vroeger nam. Ik was zo moedig niet. Dus chapeau voor de beslissing en dat je dit zo open deelt. Want inderdaad, zelfstandige zijn is niet wat het lijkt te zijn.

  • Anja VH

    Zo mooi, hoe je zo eerlijk beschrijft dat het je allemaal teveel werd. Hoe moeilijk deze beslissing ook, het zal uiteindelijk de beste geweest zijn. Hopelijk kan je op deze manier wat meer genieten van je gezin en ook af en toe tijd voor jezelf nemen. Virtuele knuffel, Anja; klant in Lier

  • Debora

    Een zware, maar zeer moedige beslissing!!! Zoek terug tijd voor jezelf in de eerste plaats en dan ook natuurlijk voor je gezin! Als dat terug op punt staat, komt de rest vanzelf terug op zijn plek!
    Liefs, Debora

  • Miete

    Ik begrijp je slimme maar absoluut moeilijke keuze. Kiezen is altijd een beetje verliezen. Maar je zal van het deel dat overblijft hopelijk intenser kunnen genieten nu.

  • natascha

    Het Gezin en u gezondheid zijn de belangrijkste in u leven zeer mooi geschreven en gelezen met tranen in mijn ogen en een krop in mijn keel . Dit is zeer moedig van jou om dit met ons allen te delen .Veel succes met de nieuwe plannen .
    tot gauw in lier

  • Barbara Clarysse

    Lieve lieve buurvrouw(en),

    Wat een oprechte blogpost. Heel moedig! En een heel begrijpelijke beslissing die je/jullie hebt/hebben genomen. Eén winkel runnen is al een uitdaging op zich, laat staan 2… Ik heb het me ook altijd afgevraagd, waar halen mijn lieve buurvrouwen de tijd & energie om er 2 draaiende te houden? Tijd te kort, dat is duidelijk. En je kan wel ff met wat slaaptekort, maar een paar jaar is er eigenlijk al over hé. En die groeiende kinderen hebben idd geen pauze-knop of rewind-knop, dus dan komt er een moment waarop je (moeilijke) beslissingen moet nemen. Maar courage Nancy, je hebt een fantastisch cliënteel in Lier en verre omstreken opgebouwd en een grote stoffenfamilie op het WWW. Daar mag je al meer dan trots op zijn! Als je eens wilt ventileren, spring dan gerust binnen voor een sjatje kaffie of een flûtje bubbels.

    Heel veel liefs van je naaste buurvrouw van Belle Mamzelle

  • Anneke

    Heel veel respect lieverd voor deze beslissing. En ja familie is zo belangrijk, nog net iets meer dan je passie. Nu weer wat met gaan genieten, dat is de kunst van je passie en familie mooi combineren. Liefs Anneke

  • Liliane Geudens

    He Nancy….. Ik heb zekers begrip voor je beslissing en weet ook dat je dat heel wat traantjes zal gekost hebben. Als je ergens voor gaat….dan ga je er ook voor en dan is het echt heel héél moeilijk om te zeggen ‘het lukt niet meer’ het moet anders! Zoals daarstraks gezegd heb ik het ook wel wat moeilijk al moet ik natuurlijk zo geen moeilijke beslissing nemen als jij (maar ik moest echt verstek laten gaan voor mijn bestwil voor de werkshop ‘vilette’ ook al ben ik nu die centen kwijt en had ik zo graag die jas gemaakt)…..
    Geniet NU maar vooral van de komende kerstdagen en oud op nieuw. Volgend jaar beginnen we met nieuwe moed en ik denk wel dat we gaan toasten op een donderdagavond……zorg ik voor LIMO……cello?????
    Yep doe ik
    Proost op een fijne dame en een echt, hecht team (Shana en Hilde)
    Ikke, alias Liliane

  • Runa Popjeun

    Dag Nancy,

    Dat het pijn doet in je hart, is heel logisch, maar soms, moet je af en toe eens aan jezelf denken en beslissen wat het beste is voor jou, voor je gezin, voor je kleinkinderen maar ook vooral de tijd die je hebt.
    Het is een knappe beslissing en fijn dat we de reden mogen weten.
    We zien elkaar heel weinig, maar ik vind je een knappe, sterke madam.
    Je mag enorm trots zijn op jezelf. Een warm ❤️ voor vrouwen zoals jij.

  • Tamara

    Iets moeten loslaten is vaak moeilijk, al weet je dat het juist is… en ja, daar mag je verdrietig om zijn. Maar het belangrijkste is dat jij en je gezin weer op jullie positieven kunnen komen en dat je weer met de goesting en energie kunt gaan zoals iedereen die kent. Ik hoop dat er hiermee een last van je schouders valt en dat je binnenkort kunt terugkijken naar dit moment als een positief keerpunt, maar daar heb ik al het vertrouwen in. Succes!

  • Isabelle

    Hey Nancy, je kent me nog, in de zomer kwam ik geregeld langs vr het jeans kleedje met die bloemen.. Weet je nog ? Ik voelde onmiddellijk dat je n gepassioneerde, toffe madam was.. Je legde me alles rustig uit, toonde of tekende stukken patroon opnieuw.
    Zoveel passie in je, zoveel liefde in je job… Mooi !! Sindsdien ligt t naaien n beetje stil bij me maar heb ook nog veel ideetjes. Ik ben zelf ook moeten stoppen in een job die ik heel graag deed en een stapje bewust achteruit moeten zetten omdat het niet meer ging. En ik kan je verzekeren : die bewuste keuzes in je leven doen me nu terug leven en genieten van ‘ quality time’ met mijn dierbaren. En die stap is de moeilijkste ooit geweest maar je wordt er weer een ander mens van. En geloof me, dat is fijn ! Dus, ik begrijp je volledig : soms moeten we hier ff door om nadien weer helemaal onszelf te kunnen zijn. Take care, lieve Nancy, en kop op, hė ! En ik kom nog terug hoor !!! Je goeie raad is goud waard, dikke knuffel, Isabelle.

Laat een reactie achter bij Sonia Reactie annuleren

%d bloggers liken dit: